Kunststof overal

Informatie

De fabriek

bla

Hoe worden rubber voorwerpen gemaakt?

Ontdek de bandenfabriek!

 

Natuurrubber

Rubber kan worden gemaakt uit het sap van de rubberboom! Deze boom groeit in de tropen.

Het sap, dat latex heet, is eigenlijk water met vaste rubberdeeltjes er in. Maar hoe krijg je nou rubber uit dit sap? Door zuur bij de latex te doen klonteren de rubberdeeltjes samen. Deze stukken worden door een wringer gehaald en gedroogd.

 

Synthetisch rubber

Toen mensen er achter kwamen waar natuurlijk rubber van is gemaakt gingen ze dit in de fabriek na maken. Net als andere kunststoffen maken ze synthetisch rubber uit aardolie (zie hoe worden kunststof voorwerpen gemaakt?). Rubber bestaat uit hele lange slierten. In de fabriek kunnen mensen zelf kiezen welke stoffen er in de rubber gaan. Zo krijg je rubber met hele specifieke eigenschappen. Synthetisch rubber kun je dus zo maken dat het andere (en betere) andere eigenschappen heeft dan natuurrubber. Synthetisch rubber gaat ook langer mee dan natuurrubber. Elastiekjes zijn gemaakt van natuurrubber. Elastiekjes worden na een tijdje broos en gaan stuk. Bij autobanden, die natuurrubber en synthetisch rubber bevatten, gebeurt dit (gelukkig) veel minder snel!

 

Rubber ‘bakken\'

Natuurrubber en synthetisch rubber zijn van zichzelf niet stevig genoeg voor de meeste toepassingen. Daarom doen ze in de fabriek zwavel bij het rubber en ‘bakken\' ze het in een soort oven . Dit heet ‘vulcaniseren\'. De zwavel maakt verbindingen tussen de lange moleculen waaruit rubber bestaat. Het rubber verandert hierdoor van zacht en ‘pletbaar\' naar stevig en elastisch. Elastisch betekent dat wanneer je een stukje rubber uitrekt het weer terugschiet in zijn oorspronkelijke vorm (zie ook Wat is rubber?)

 

Autobanden ‘bouwen\'

Autobanden bestaan uit heel veel verschillende onderdelen die elk vaak wel drie verschillende soorten rubber bevatten. Er gaan ook vulstoffen, zoals roet, en hulpstoffen, zoals krijt, bij. Een band is opgebouwd uit verschillende lagen rubber, maar ook lagen met staaldraad en nylon. De bovenste laag is een rubberlaag die contact maakt met de weg. Elke laag heeft een andere samenstelling.

Per laag gaan alle ingrediënten door elkaar gekneed in een menger. Dan gaat het mengsel door een wals. Hier komen ‘vellen\' rubber uit. Om hier een band van te maken is een ‘mal\' nodig. Een mal is een voorwerp met de vorm van een band. Hier worden de lagen van de band omheen gestapeld. De laatste stap is het bakken van de band in aanwezigheid van zwavel (het vulcaniseren) en het maken van het profiel. Als de banden klaar zijn moeten ze nog worden getest: dat gebeurt soms gewoon op de weg of op speciale testbanen.